ساختار،
آغاز بازسازی.

ماتریس خارج‌سلولی یا ECM شبکه‌ای سه‌بعدی است که پیرامون سلول‌ها قرار می‌گیرد و در سازمان فیزیکی بافت‌ها نقش دارد. در لایه درم پوست، پروتئین‌های ساختاری و مولکول‌های همراه در یک معماری پیچیده کنار هم قرار می‌گیرند. شناخت ECM توضیح می‌دهد چرا در بررسی بیومتریال‌های بازساختی تنها ظاهر سطحی ماده کافی نیست و ویژگی‌هایی مانند ساختار داخلی، تخلخل، خواص فیزیکی و نحوه تعامل با محیط بافت نیز اهمیت دارند. البته این دانش عمومی به‌تنهایی عملکرد بالینی یک محصول مشخص را اثبات نمی‌کند. هر ادعای اختصاصی باید بر آزمون‌ها، مستندات کنترل‌شده و در صورت لزوم شواهد بالینی همان محصول تکیه داشته باشد.

ADM مخفف Acellular Dermal Matrix یا ماتریس پوستی بدون سلول است. این اصطلاح به گروهی از داربست‌های پوستی اشاره می‌کند که طی فرایندی کنترل‌شده با هدف حذف اجزای سلولی و حفظ بخش‌های مفید ماتریس درم تهیه می‌شوند. منبع بافت، روش پردازش و ویژگی‌های نهایی بین محصولات مختلف یکسان نیست؛ بنابراین نام ADM به‌معنای یک ماده استاندارد و مشابه در همه برندها نیست. برای تصمیم‌گیری حرفه‌ای باید دستورالعمل رسمی استفاده، مشخصات تأییدشده، وضعیت استریل، شرایط نگهداری، وضعیت رگولاتوری و شواهد مربوط به همان محصول و همان کشور بررسی شود. به همین دلیل در Allograft.ca دانش عمومی ADM از ادعاهای اختصاصی ADM Plus جدا نگه داشته می‌شود.

عبارت طراحی مبتنی بر معماری در این سایت به یک رویکرد توسعه اشاره دارد: سازمان سه‌بعدی ماتریس در کنار ترکیب ماده اهمیت دارد. یک داربست زیستی می‌تواند با روش‌هایی مانند میکروسکوپی، بافت‌شناسی، آزمون‌های مکانیکی و تحلیل‌های مواد مشخصه‌یابی شود تا اطلاعاتی درباره ساختار و ثبات آن به دست آید. با این حال چنین اندازه‌گیری‌هایی نباید مستقیماً به وعده نتیجه درمانی تبدیل شوند. مفهوم بازسازی پیشرفته پوست در این وب‌سایت یک چارچوب علمی برای مطالعه ماتریس‌های پوستی است و به‌معنای تضمین بسته‌شدن زخم، حذف اسکار، جوانسازی قطعی یا بازگشت سن نیست. تصمیم بالینی باید براساس قضاوت متخصص، برچسب مجاز محصول و شواهد معتبر انجام شود.

محصولات بازساختی و ترمیمی در چارچوب بالینی و رگولاتوری هر کشور استفاده می‌شوند و وضعیت دسترسی، کاربرد مجاز، آماده‌سازی، هشدارها و مستندات آنها ممکن است متفاوت باشد. هدف Allograft.ca ایجاد یک محیط اطلاعاتی حرفه‌ای است که در آن داده‌های تأییدشده محصول قابل درخواست باشند، مفاهیم علمی به‌عنوان محتوای آموزشی معرفی شوند و گواهی یا ادعای عملکردی تأییدنشده به‌عنوان واقعیت نمایش داده نشود. این تفکیک در حوزه پزشکی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا محتوای آموزشی باید فهم مخاطب را بهتر کند، اما جایگزین دستورالعمل رسمی محصول، نظر پزشک یا الزامات قانونی و حرفه‌ای نمی‌شود.